Κραυγή απόγνωσης για τις καφετέριες

• 
  

Κραυγή απόγνωσης για τις καφετέριες

Ο Ν. Φ. είναι ένας απλός πολίτης του Ηρακλείου. Έδωσε τα στοιχεία του στο Prismanews.gr αλλά προτιμά να υπογράφει με τα αρχικά του, για να μην γίνει ο κακός της γειτονιάς, ο κακός της παρέας. Και όμως... αυτά που λέει, είναι αυτά που λένε καθημερινά χιλιάδες πολίτες στο κέντρο της πόλης, αλλά δεν τόλμησε να γράψει ποτέ κανείς. 

Είναι οι απόψεις για τις καφετέριες και τα καταπατήσεις κοινοχρήστων χώρων, οι οποίες γίνονται όχι με υπαιτιότητα μόνο της μίας πλευράς, αλλά με την ανοχή όλων και με την αναγκαστική αδυναμία της Αστυνομίας να βρίσκεται παντού. Στην πόλη όμως που πολλές φορές η μικρή παρανομία γίνεται καθημερινότητα, οι πολίτες οργίζονται και αντιδρούν. Γιατί δεν μπορεί αυτή η κατάσταση να συνεχίζεται χωρίς έλεγχο. 

Η επιστολή του, που το Prismanews.grδημοσιεύει αυτολεξεί χωρίς πρόσθετα σχόλια είναι αποκαλυπτική. 

Το θέμα είναι γνωστό και πολυσυζητημένο. Οι καφετέριες με τα τραπεζοκαθίσματατα τους στους πεζόδρομους και όχι μόνο, του Ηρακλείου φαίνεται ότι αποτελούν τους μόνους επιχειρηματίες στην πόλη. Ο οποιοσδήποτε πάει και νοικιάζει ένα μαγαζάκι μερικών τετραγωνικών και υπολογίζει να "κονομίσει" παρανομώντας, καταλαμβάνοντας κοινόχρηστους χώρους Χωρίς να πληρώνει τα ανάλογα δημοτικά τέλη Χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν.

Τι κι αν περάσει κλιμάκιο της αστυνομίας? Συνήθως, αν δεν έχει πέσει σύρμα νωρίτερα και έχουν μαζευτεί, το μαγαζί θα τη βγάλει με μια απλή παρατήρηση και μόλις οι αστυνομικοί αποχωρήσουν, μετά από 10 λεπτά τα τραπέζια και οι καρέκλες θα μπουν πάλι στη θέση τους. Αν κοπή κάποιο πρόστιμο όλο και κάποιος γνωστός, στην αστυνομία, το δήμο κλπ θα υπάρχει να εξυπηρετήσει..

Πέραν τους αισθητικού αντίκτυπου που έχει αυτή η τακτική, με τα άναρχα απλωμένα τραπέζια, τους θαμώνες να κάθονται ο ένας πάνω στον άλλο και της χάβρας που ακούγεται, ως πεζός αλλάζεις στενό γιατί δεν μπορείς να περάσεις.

Τα γειτονικά καταστήματα των καφετεριών είναι από τις αρχές αφημένα στη μοίρα τους, έρμαια των επιτήδειων, να ασφυκτιούν ανάμεσα στα τραπέζια και με τους ιδιοκτήτες τους να αναγκάζονται να μπαίνουν στη δυσάρεστη θέση να κάνουν παρατηρήσεις και να διαπληκτίζονται συνεχώς με τους "δίπλα".

"Παρακαλώ μαζευτείτε λίγο"

"-Μα σήμερα έχει κόσμο. Πότε θα δουλέψουμε?"

...είναι οι αποστομωτική απάντηση που θα λάβουν από τους υπευθύνους.

Εμείς οι υπόλοιποι που ασκούμε διαφορετικό επάγγελμα να μη δουλέψουμε δηλαδή?

"Να καλέσεις την αστυνομία" θα πει κάποιος.

Σε περίπτωση καταγγελίας στην αστυνομία, αν κι εφόσον έχουν κάποιον διαθέσιμο να στείλουν, θα κοπεί πρόστιμο στη μια καφετέρια για την οποία έγινε καταγγελία κι ας υπάρχει άλλη 3 μέτρα παραδίπλα η οποία παρανομεί κατά τον ίδιο τρόπο. Οι άνθρωποι όμως που θα καταγγείλεις είναι η Μαρία, η Ελένη,ο Κώστας, ο Γιώργος που τους βλέπεις κάθε μέρα και κάνοντας κάτι τέτοιο θα έχεις την τιμή να γίνεις ο "κακός", ο "κομπλεξικός", ο "ρουφιάνος" της γειτονιάς.

Κι εμείς πληρώνουμε δημοτικά τέλη. Κι εμείς έχουμε δικαίωμα να εργαστούμε σωστά.

ΑΡΚΕΤΑ!

Απαιτούμε η πολιτεία να κάνει το προφανές. Να επιβάλει το νόμο εκεί που πρέπει.

Με εκτίμηση