Η ζαριά του Μίτσελ στο "Κόνσταντ Βάντεν Στοκ",
ο Μήτρογλου που σκόραρε κόντρα στο... τσουνάμι του αγώνα, το ψάρεμα
στον ποταμό Μεύση, οι μεγάλες ομάδες που μαθαίνουν από τα λάθη τους
(και) στις νίκες, ο Ρομπέρτο και οι... κάλτσες του και στο βάθος το
πληγωμένο θηρίο της Μπενφίκα.
Από την 2η μόλις αγωνιστική της φάσης των ομίλων του
Champions League, ο Ολυμπιακός κλήθηκε να δώσει ένα πολύ σημαντικό ματς
στο "Κόνσταντ Βάντεν Στοκ" κόντρα στη Άντερλεχτ, γνωρίζοντας εξ αρχής
πως το τελικό αποτέλεσμα θα καθόριζε εν πολλοίς την πορεία του στην
διοργάνωση. Το τέλος του 90λεπτου στην μάχη των Βρυξελλών δεν μπορεί
παρά να βρήκε σε πελάγη ευτυχίας τους ερυθρόλευκους. Τα τρία τέρματα του
Κώστα Μήτρογλου έφεραν ένα εμφατικό "διπλό" για την ομάδα του Μίτσελ
που με το 0-3 επί της Πρωταθλήτριας Βελγίου απέκτησε τεράστιο προβάδισμα
για την 3η θέση ενώ θα μπορέσει να διεκδικήσει με αξιώσεις την πρόκριση
στην φάση των "16" του Champions League.
Εκ των προτέρων γνώριζε πως ενδεχόμενη ήττα θα τον έφερνε σε δύσκολη θέση. Η ισοπαλία θα διατηρούσε το "ναι μεν, αλλά..." στο πρόσωπο του και η νίκη θα του επέτρεπε να βρει χρόνο και ηρεμία να πορευθεί στα επόμενα ματς στον ερυθρόλευκο πάγκο. Ο τρόπος που αγωνίστηκε ο Ολυμπιακός στο "Κόνσταντ Βάντεν Στοκ", ήταν η ζαριά του Μίτσελ. Και έφερε 6άρες.
Έπεσε από την Ακροπόλη και βρήκε... Ρομπέρτο
Βάις και Ολαϊτάν στα άκρα, Σαβιόλα και Μήτρογλου στην επίθεση. Μόλις δύο κεντρικοί χαφ στον άξονα. Έτσι ξεκίνησε το ματς ο Ολυμπιακός από την μέση και μπροστά. Απέναντι στους Εντινγκά και Σάμαρη, η Άντερλεχτ είχε τους Τίλεμανς, Κλιέσταν και Πράτ. Ξεκινάει το παιχνίδι και η υπεροχή των γηπεδούχων στην μεσαία γραμμή είναι εμφανής. Μόλις στο 4', ο Μανωλάς προλαβαίνει τον Μίτροβιτς. Στο 11' ο Σέρβος φορ βρήκε την κίνηση του ανενόχλητου Πρατ μέσα στην περιοχή, όμως ο τελευταίος αστόχησε από πλεονεκτική θέση. Στο 13' ο Μπρούνο αστόχησε από δεξιά, ενώ στο 15' από λάθος διώξιμο του Ρομπέρτο, ο Νάιτινκ λίγο έλειψε να σκοράρει.
Ο Ολυμπιακός κόντρα στην ροή σκοράρει με τον Μήτρογλου (16') και αμέσως αρχίζει νέος γύρος πολιορκίας της Άντερλεχτ. Ο Ρομπέρτο σώζει το σουτ του Σουάρες και ακολούθως πιάνει το πέναλτι (που είχε υποπέσει με ερασιτεχνικό τρόπο ο Σάμαρης στον Κλιέσταν) του Μίτροβιτς (25')! Στο 31' ξανά ο Πρατ αστοχεί με το δεξί και τρία λεπτά μετά ο Σιόβας με τάκλιν της τελευταίας στιγμής διώχνει πριν εκτελέσει ο 19χρονος επιθετικός των γηπεδούχων.
Απόλυτα φυσιολογική η υπεροχή της Άντερλεχτ
Η κυριαρχία των Βέλγων στον αγωνιστικό χώρο είχε εξήγηση και μάλιστα πολύ απλή. Σαβιόλα και Μήτρογλου μετά το 20' σταμάτησαν να συνεισφέρουν στην αμυντική λειτουργία, ο Βάις ορισμένες φορές ήταν προκλητικά αδιάφορος, ενώ και ο Ολαϊτάν έδειχνε εκτός ρυθμού και πνεύμα αγώνα. Με τον Σάμαρη σε κακή μέρα, ο Εντινγκά έτρεχε σαν τον... Βέγγο να μαζέψει ό,τι προλαβαίνει. Εκτός από την ατομική απόδοση, η απόφαση του Μίτσελ να αντιπαρατάξει δύο χαφ στον άξονα αντί τριών της Άντερλεχτ συνέβαλλε σε αυτή την εικόνα ανισορροπίας των ερυθρολεύκων. Είναι χαρακτηριστικό πως ο 19χρονος Πρατ βγήκε δύο φορές στην πλάτη της άμυνας, αφού "περίσσευε" στην μεσαία γραμμή αλλά ευτυχώς αστόχησε.
Ο Μανιάτης είχε πολλά προβλήματα με τον Σουάρες (ο Μανωλάς αρκετές φορές ντούμπλαρε αποτελεσματικά τον αρχηγό του Ολυμπιακού) και ο Μπονγκ έβλεπε... εφιάλτες με τον 19χρονο Μπρούνο. Και δεν εξετάζω τις περιπτώσεις που οι αντίπαλοι έβαλαν στην μέση τους δύο μπακ του Ολυμπιακού, αφού Βάις και Ολαϊτάν σπανίως επιτηρούσαν τα ανεβάσματα των Ζιλέ και Ενσακαλά. Αναφέρομαι στις φάσεις όπου Μανιάτης και Μπονγκ στάθηκαν "ένας εναντίον ενός" απέναντι στους προσωπικούς τους αντιπάλους και πέραν 1-2 περιπτώσεων δεν κατάφεραν να τους ανακόψουν. Ρομπέρτο, Μανωλάς, Σιόβας και Εντινγκά κράτησαν κατά κύριο λόγο "όρθιο" τον Ολυμπιακό στο πρώτο μέρος, διαφυλάσσοντας ως κόρη οφθαλμού το γκολ του Μήτρογλου από το 16'.
Κατηφόρα, πλημμύρα και τσουνάμι μαζί
Ξεκίνημα της επανάληψης. Τα ίδια και χειρότερα. Διώξιμο του Ολαϊτάν πάνω στον... Βάις, ο αποδέκτης της μπάλας Ζιλέ απέναντι στον Ρομπέρτο κάνει το γύρισμα στα ανυπεράσπιστα δίχτυα αλλά ο Μανωλάς είναι εκεί για να διώξει όπως - όπως. Η Άντερλεχτ επιτίθεται κατά κύματα, ο Ολυμπιακός δεν μπορεί με τίποτα να κρατήσει την μπάλα, δεν υπάρχει καμία αλλαγή σε πρόσωπα ή σχήμα και το γκολ μοιάζει θέμα χρόνου. Ο Σουάρες ανενόχλητος μέσα από την περιοχή στο 52' τελειώνει την φάση σαν αρχάριος και ακόμη ένας κίνδυνος περνάει δίχως συνέπειες για την εστία του Ρομπέρτο.
Ο Ισπανός γκολκίπερ στο αμέσως επόμενο λεπτό πραγματοποιεί μια ακόμη σπουδαία επέμβαση, σταματώντας το πλασέ του Μίτροβιτς από τα τρία μέτρα! Έπιανε και τις κάλτσες του ο Ρομπέρτο.
Τα γόνατα μου πλέον έχουν... λυγίσει αφού σε κάθε κατεβασιά των γηπεδούχων έλεγα πως "τώρα δεν την γλιτώνουμε". Ευτυχώς ο Μήτρογλου είχε διαφορετική άποψη. Με δεύτερο γκολ (56') κόντρα - όχι στην ροή αλλά την πλημμύρα- του αγώνα, ο "πιστολέρο" ξεραίνει την Άντερλεχτ. Σε μια φάση που ξεκίνησε από κεφαλιά - διώξιμο του Εντινγκά στο κέντρο, με τους στόπερ των γηπεδούχων να έχουν πάει για ψάρεμα στον ποταμό Μεύση...
Δευτερόλεπτα αργότερα ήρθε η -καθυστερημένη- είσοδος του Φουστέρ στο ματς και κάπου εκεί όλα έδειχναν να παίρνουν τον δρόμο τους. Με τον Ισπανό άσο στην μεσαία γραμμή, ο Ολυμπιακός σταδιακά ισορρόπησε το παιχνίδι, απορρόφησε μακριά από την περιοχή την πίεση της Άντερλεχτ και με ένα ακόμη -υπέροχο πραγματικά- τέρμα του Μήτρογλου έφυγε θριαμβευτής από τις Βρυξέλλες.
Ο Ολυμπιακός του δευτέρου ημιχρόνου είχε την τύχη να δει τον Μανιάτη να ανεβάζει κατακόρυφα την απόδοση του και να συμβάλει ουσιαστικά στην αναχαίτιση των κατά συρροήν επιθέσεων των γηπεδούχων μέχρι και το 60ο περίπου λεπτό του αγώνα.
Ρομπέρτο η αρχή, Μήτρογλου το τέλος
Θα μπορούσε κάποιος να ρωτήσει "κάτσε ρε μεγάλε... και πως κέρδισε δηλαδή ο Ολυμπιακός;" Κέρδισε γιατί είχε τον γκολκίπερ του σε εκπληκτική μέρα και επειδή ο Μήτρογλου πραγματοποίησε την πιο αποτελεσματική του εμφάνιση με τα ερυθρόλευκα. Όχι γιατί πέτυχε τρία γκολ αλλά γιατί χρειάστηκε μόλις πέντε προσπάθειες για να τα καταφέρει.
Κέρδισε γιατί απέναντι του ήταν μια Άντερλεχτ κυριευμένη από την πίεση, με νεαρά παιδιά γεμάτα με ταλέντο αλλά και απειρία, με φοβερό άγχος στην τελική προσπάθεια. Ο Μίτροβιτς πήγε σχεδόν τρέμοντας να χτυπήσει το πέναλτι.
Κέρδισε γιατί βγήκαν τα ρίσκα του Μίτσελ. Άποψη μου είναι πως ο Ισπανός τεχνικός επέλεξε ένα στυλ παιχνιδιού που βόλευε κυρίως την Άντερλεχτ. Σε πολλές στιγμές το ματς θύμιζε ρώσικη ρουλέτα. Προφανώς ο 50χρονος προπονητής του Ολυμπιακού πόνταρε στην αξία και την εμπειρία των παικτών του και εκ του αποτελέσματος δικαιώθηκε.
Κέρδισε γιατί στην τελική του το χρωστούσε η τύχη. Γιατί όταν γνώριζε εμετικές σφαγές ή άτυχες νύχτες στο Champions League, ουδείς του το αναγνώριζε και όλοι τον λοιδωρούσαν... Δεν πειράζει να γυρίσει και μια φορά "ανάποδα" το πράγμα. Η μπάλα του έδωσε, ό,τι του στέρησε με την Παρί Σ.Ζ. Εκεί που θα μπορούσε να πετύχει έναν θρίαμβο από το πρώτο ημίχρονο και τελικά βρέθηκε με τέσσερα γκολ στην πλάτη. Ε, τώρα τις ευκαιρίες του τις έκανε γκολ και οι άλλοι τις έχαναν. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο, τι να κάνουμε;
Οι μεγάλες ομάδες μαθαίνουν από τα λάθη τους (και) στις νίκες
Από μια ηλικία και μετά έμαθα. Στο ποδόσφαιρο δεν πρέπει να "πεθαίνεις" στις ήττες και να "ξεφεύγεις" στις νίκες. Αυτό θεωρώ πως πρέπει να κάνει και ο Ολυμπιακός μετά την τριάρα στο "Κόνσταντ Βάντεν Στοκ" επί της Άντερλεχτ. Όπως κράτησα μακριά από εμένα τα μοιρολόγια και την μιζέρια μετά το 1-4 με την Παρί, έτσι κρατάω μακριά τις θριαμβολογίες και τα "Θρυλάρα τους γ$&%$$%#*ς" από το 3-0 στις Βρυξέλλες... Όπως δεν έστησα στο απόσπασμα τον Μίτσελ στην πρεμιέρα, έτσι και δεν πρόκειται να τον αποθεώσω τώρα. Οι ομάδες - και πολύ περισσότερο ο Ολυμπιακός- δεν είναι οι γκόμενες της μιας βραδιάς, που τις αξιολογείς το επόμενο πρωί.
Οι Πειραιώτες θα κριθούν από την διάρκεια και σύμφωνα με τα όσα θα έχουν καταφέρει στο τέλος της σεζόν. Καλό -και μόνο καλό- θα τους κάνει αν παίκτες και προπονητής δουν τι πήγε στραβά για την ομάδα παρά το γεγονός πως έφυγε με τους τρεις πόντους στο σακούλι της από το Βέλγιο. Καμία σημασία δεν θα έχει αυτή η νίκη, αν στα δύο κολλητά ματς με την Μπενφίκα ο Ολυμπιακός δεν εμφανιστεί όπως πρέπει.
Αυτό που κέρδισαν πρωτίστως οι ερυθρόλευκοι στο "Κόνσταντ Βάντεν Στοκ", ήταν ψυχολογία, ηρεμία, σταθερότητα στον πάγκο, αυτοπεποίθηση για την συνέχεια και χρόνο. Τον οποίο χρόνο μπορούν και πρέπει να εκμεταλλευθούν ώστε να παρουσιάσουν ένα ακόμη καλύτερο αγωνιστικό πρόσωπο στην πορεία.
ΥΓ1: Καμία όρεξη δεν είχα να ασχοληθώ με τις δηλώσεις του Μιραλάς. Ειλικρινά καρφί δεν μου καίγεται. Είναι όμως μια καλή ευκαιρία να συνειδητοποιήσουν ορισμένοι, ή όσοι δεν το έχουν κάνει ακόμη, πως οι καλοί παίκτες από το εξωτερικό βλέπουν τον Ολυμπιακό σαν ένα σκαλοπάτι στην καριέρα τους. Και τις περισσότερες φορές τίποτα παραπάνω.
ΥΓ2: Γι' αυτό η "εκδίκηση" είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Όσοι κορόιδευαν για τον τρόπο που έχασε με 1-4 ο Ολυμπιακός από την Παρί Σ.Ζ., ωρύονταν το βράδυ της Τετάρτης για το "πως κατάφεραν να κερδίσουν ρε φίλε;; Τέσσερα έπρεπε να φάνε". Πως το έλεγε η κυριούλα στην διαφήμιση; Νόστιμο ξύδι για το φαγητό...
ΥΓ3: Η Μπενφίκα είναι πληγωμένο θηρίο. Και τώρα θέλει ακόμη μεγαλύτερη προσοχή.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου