Πουλάνε όπλα και ναρκωτικά στην πλατεία

«Και πού βρήκες την καραμπίνα κατηγορούμενε;», ήταν η ερώτηση προέδρου Δικαστηρίου σε Χανιώτη με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα χθες στο Δικαστήριο Χανίων. Κατηγορούνταν επειδή πυροβόλησε και τραυμάτισε μία γειτόνισσά του. «Στην πλατεία 1866 βρίσκεις τα πάντα. Πήγα εκεί, μου είπαν τι θέλεις, είπα ότι θέλω μια καραμπίνα, μου την έφεραν σε 3 ώρες και έδωσα 130 ευρώ» ήταν η απάντηση του κατηγορούμενου. Η πρόεδρος φάνηκε να καταλαβαίνει. «Βέβαια, εκεί βρίσκεις τα πάντα», είπε.
Δεν μας αρέσει η κινδυνολογία, η τρομολαγνεία  και ο κιτρινισμός. Σε αυτό το μέσο δεν θα τη συναντήσετε. Ούτε πιστεύουμε ότι ξαφνικά γίναμε… Μπρονξ, Χάρλεμ ή Σικάγο. Αλλά το να βρίσκει ένα άτομο ψυχικά διαταραγμένο τόσο εύκολα ένα όπλο σε χρόνο μηδέν στο κέντρο των Χανίων ακούγεται τουλάχιστον τρομακτικό. Όπως επίσης το ζήτημα των ναρκωτικών που γράφαμε πριν από λίγες μέρες που έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις ακόμα και στα σχολεία.

Απέναντι σε όλα αυτά τα φαινόμενα πώς απαντάμε ως κοινωνία, τι κάνουμε ως πολίτες;  Υπάρχει κατ’ αρχήν κοινωνία να λειτουργήσει προστατευτικά για τα μέλη της; Αρκεί και μόνο  η αστυνόμευση; Μα θα φύγουν από την 1866 οι έμποροι όπλων και ναρκωτικών και θα πάνε σε άλλη πλατεία. Ερωτήματα χωρίς απαντήσεις. Αφού όλοι μας, κλεισμένοι στον ατομικό μικρόκοσμό μας, ξορκίζουμε το κακό «μακριά από εμάς…», μέχρι να κτυπήσει τη δική μας πόρτα…